Dlaczego nigdy nie powinieneś miażdżyć stonogi, jeśli natkniesz się na nią w domu

Pewnego wieczoru, gdy wchodzisz do łazienki, widzisz szczupłą postać o niekończących się nogach, poruszającą się wzdłuż ściany. Twój pierwszy instynkt? Zmiażdż to. Jednak to niepozorne stworzenie może być o wiele bardziej przydatne, niż mogłoby się wydawać. A co jeśli stonoga nie jest wrogiem, za którego ją uważaliśmy, lecz prawdziwym, mrocznym bohaterem?
Dlaczego nie zabijać stonóg domowych?

Co zaskakujące, stonoga, którą spotkasz w swoim domu, to jeden z niewielu owadów, którym powinieneś pozwolić żyć. W odróżnieniu od klasycznych szkodników nie podgryza twoich zapasów, nie gryzie, a przede wszystkim… poluje dla ciebie.

W rzeczywistości stonogi żywią się wieloma niechcianymi owadami: karaluchami, pająkami, pluskwami, mrówkami, rybikami, a nawet pchłami. To trochę jak wynajęcie miniaturowego łowcy owadów, i to za darmo!

Nie, nie są one ani trujące, ani niebezpieczne.

Mimo nieprzyjaznego wyglądu — segmentowanego ciała, imponującej szybkości i dziesiątek wijących się nóg — domowe stonogi nie stanowią żadnego zagrożenia dla ludzi. Nie gryzą, nie żądlą i nie przenoszą chorób. Ich jedyna wina? Być przerażającym od pierwszego wejrzenia.

Mimo wszystko nie ma sensu ich adoptować. Jeśli ich obecność staje się częsta, lepiej wypuścić część z nich na zewnątrz, w wilgotnym i osłoniętym miejscu, np. w stosie liści lub zacienionym kącie ogrodu.

Gdzie w domu chowają się stonogi?

Ich ulubione miejsce? Miejsca wilgotne, ciemne i mało zatłoczone. Możesz się z nimi spotkać:

REKLAMA